Muzeum Architektury

Muzeum Architektury we Wrocławiu

Nowy budynek Muzeum Architektury to w naszej wizji symboliczna bryła, odwołująca się do pierwotnego wyobrażenia budynku jako spadzistego domu. Dom ten jest miejscem dla wielu architektonicznych epok, pracowników muzeum oraz odwiedzających. Prosta, archetypiczna forma stanowi odpowiedź na ambiwalentne otoczenie i eksponowaną lokalizację, a zarazem wpisuje się w tektonikę zabudowań średniowiecznego zespołu klasztornego w obrębie muzeum. Budynek jest jednocześnie otwarty w parterze dla odwiedzających (gdzie znajduje się dostępny publicznie magazyn studyjny oraz archiwa budowlane) i zamknięty w partii piętra, mieszczącej pracownie konserwatorskie i magazyny. Na jego dachu znajduje się zielony ogród, dostępny na co dzień dla pracowników, a w razie potrzeby stanowiący miejsce dla różnych publicznych wydarzeń pod gołym niebem.

Dawny bernardyński zespół klasztorny, który stanowi główną przestrzeń ekspozycyjną i administracyjną muzeum, został w naszym opracowaniu potraktowany z konserwatorską wrażliwością — zmiany objawiają się głównie w usprawnieniu komunikacji i uporządkowaniu funkcji. W kościele dodaliśmy dodatkowe piętro ekspozycji w nowych emporach i umożliwiliśmy wstęp odwiedzającym do przestrzeni nad sklepieniem, eksponując drewnianą więźbę dachową. Przy wejściowym dziedzińcu wprowadziliśmy zachowawczą, ażurową bryłę dla nowej strefy wejściowej, a w modernistycznym skrzydle wschodnim — nowe miejsce dla księgarni połączonej z kawiarnią, wykorzystując przeszklenia i widok na Park Juliusza Słowackiego.